Rondje steppen in de Bels

Dans de zon op en dat op zondag, 3:30 ging hij af, uiteraard werd ik voor gek verklaard thuis. Maar ach als je iets leuks wilt doen moet je er wat voor over hebben tenslotte. Steppen over de landgrens had ik nog niet eerder gedaan. Dus op naar België.

De hele week stond in teken van dit evenement, vooral omdat het voor mij een ijkpunt zou worden. Vrijdag was ik al vrij in verband met een feestje, dus een lekker lang weekend, extra lang want de maandag had ik ook vrij genomen. Zaterdag alles in orde maken, step in de auto, kleding op orden en in tasjes gedaan zodat het in de auto goed geregeld was en ik niet hoefde te zoeken, ja je leert van de jaren hardlopen om alles op orde te hebben. Eten en sportdrank in de koelbox gedaan, zelfs een salade gemaakt die ik kan eten na het steppen. 

Om 4:30 vertrekken op zondag, ja dan zie je letterlijk  zoals Diggy Dex het zingt Dans de zon op klik ff op de link echt een tof nummer. Heel gek want er zijn meer mensen dan alleen ik op de weg, Ook onderweg naar iets leuks of juist onderweg naar hun bedje, ja zo denk je dan als je op dit tijdstip op de weg vertoeft. Gestaagd rollen mijn banden over het asfalt. Tot dat je over de grens komt dan ineens moet je alert zijn want tja de Belgische wegen zijn nu eenmaal niet zo onderhouden dan bij ons in het land...just saying! Na 165 kilometer mag ik het asfalt verlaten en rijd ik door wat Belgie typeert, straten en wegen met leuke en mooie panden richting een stukje natuur waar het startterrein ligt en wat tevens het thuisfront is van Stepclub Oudsbergen

Gastvrij, waar de Belgen bekend om staan, ontvangen worden door Albert en bestuursleden (sorry ik ben u namen vergeten) wij moeten op dit tijdstip ons enthousiasme enigszins temperen want de mensen op de camping zijn nog in diepe rust- lees 06:15. Neemt niet weg dat er al veel reuring was, de teamleden van de stepclub waren al druk aan de gang. En warempel ik ben niet de enige die op dit tijdstip al arriveert want daar komt Nicolette ook aangereden. Het is tijd om ons zelf gereed te maken voor de aftrap. Dus terug naar de auto om de step er uit te halen, benodigdheden om hangen en natuurlijk de helm op te zetten, want geen steprit zonder helm voor deze man!

om 7:15 is er een foto momentje met de dan aanwezige diehards, met z'n drieën zijn wij van plan alle vier de lussen te rijden vandaag wat in totaal 150 kilometer maakt....later meer of dit gelukt is. De eerste ronde begint voortvarend en we steppen door de omgeving welke echt aangenaam is, de kilometers vliegen voorbij en voor we het weten is lus één gedaan met 50 kilometer op de teller, even een kleine sanitaire stop, jasje uit doen en we gaan met twee verder de volgende lus deze is rond de 23 kilometer. Ja daar komen ietsjes meer heuveltjes bij, goed te doen maar je merkt dat je in België bent. Lus twee ✅

Pauze! Een mooi moment om een schoon en droog shirtje aan te doen, we genieten met diverse deelnemers van de lunch, zelf deed ik een vegetarische spaghetti tot mij nemen een glaasje cola voor de suikers en om het af te toppen een bakkie koffie, onder dit genot werd er natuurlijk rond uit gekletst over het steppen, leuk om met een clubje gelijkgestemde te lunchen. Na deze welkome rustpauze konden we weer aan de bak, ronde drie ook deze was rond de 50 kilometer, met de meeste klimmetjes er in. Wederom starten we deze ronde met drie, en ja alle drie vangen we deze ronde aan met verkeerd rijden, dus terug naar start. En daar opnieuw begonnen, en ja deze ronde wat een geweldige omgeving mochten wij ervaren, steppen door het nationale park de hoge kempen ik kan je zeggen wil je is op vakantie in België en niet al te ver rijden om te genieten boek dan een accommodatie in deze omgeving, Wauw! Oja wat trouwens in België goed geregeld is zijn de fietsknooppunten als je gaat rijden op die bordjes kun je niet fout rijden dat even ter zijde. Rijdend door de hoge kempen omhoog en omlaag met een maximum speed van 58,4 op de step en ik kan je verzekeren dat is hard. Aan dat mooie komt ook in België een eind en moet je constateren dat ze ook daar wind hebben, heel gek maar het is zo. Langs het water met de wind vol in je bakkes is het best zwoegen.

En daar kwam hij, op een moment dat ik hem totaal niet verwachtte, de man met de hamer, na 110 kilometers en hij was flink hard. Nog 17 tot het einde dus verstand op nul, pijn in de benen negeren en stampen maar. Realiserend dat ik de vierde lus er niet bij kan hebben step ik de laatste kilometers door tot het einde. En man, man wat een enorme domper is dit zeg. Nog niet eerder ging ik op een lange afstand zo goed, ik vloog nog op kilometer 100 en dan ineens 10 verder is het over. 

Aangekomen bij de camping, was ik toch trots en voldaan soms is het wat het is, mijn verste tocht met de meeste stijging juist volbracht vandaag. Be proud en zo nam ik deze dag tot mij. Spullen af doen een fris shirtje aan lange broek en trui aangeschoten. Natuurlijk even na praten hoe de dag ervaren is. Gedag zeggen tegen de organisatie welke een grote pluim verdient, chapeau!

Plan was dus 150 kilometer vandaag, waar ging het mis. Genoeg gedronken want iedere 5 kilometer krijg ik op mijn Garmin een waarschuwing om te drinken. Na die 100 kilometer werd ik wederom misselijk, is het dan van het eten in de pauze en mijn sportdrank te samen want spaghetti en sportdrank zijn beide koolhydraten?? Te weinig vast voedsel? Niet genoeg plat water? Ik moet hier the day after is induiken en kijken of ik info kan inwinnen waar het fout ging. 

Oja the day after brengt ook spierpijn met zich mee. Gelukkig kan ik een dagje relaxen morgen weer aan de arbeid. 

Al met al een geslaagde zondag!

Time On Your Footbike!

George.

 

Respect

Dit jaar 2024 staat voor mij in het teken van steppen, met als hoofddoel het Monster van Brabant (link) deze is pas in september, de weg er naar toe heeft nog wel wat uitdagingen en als die goed gaan is het een zekerheidje dat ik het monster ga aanvangen.

Dat gezegd gaan bij mij de kilometers en tijd per rit omhoog want dat monster is tussen de 15 en 18 uur steppen. Ik probeer 6 weken 100 kilometer per week te rijden en na 6 weken een daadwerkelijke rit van 100 kilometer te maken, ooit heb ik dit principe van een ultra loper mee gekregen. Trainen voor 6 weken, in elke week haal je de te lopen afstand en dan na 6 weken ga je het daadwerkelijke doel lopen!

Wekelijks honderd kilometer steppen verdeeld over een paar ritten met als klapper een LSD die steeds meer naar de 100 loopt word het flink pittig voor het lijf. En daar komt het blog onderwerp respect naar voren. Want ik deed afgelopen zaterdag 75 kilometer steppen, met flink wat wind. en tijdens die rit dacht ik kanonnen 75 kilometer gedaan voor het MvB moeten er nog 155 kilometers bij. Respect dus voor diegene die het MvB al gedaan hebben of sommige doen hem jaarlijks.

Gelukkig gaat het herstel van de trainingen goed, zeker is het zaak om de balans te zoeken tussen, inspanning, ontspanning en rust. Wat bij mij nog wel eens een lastig punt is, want ja ik sport nu eenmaal graag en als ik dan voel dat het soms beter is niet te sporten, doe ik in mijn hoofd de fitscore of the day test. Tja en als er dan uitkomt dat een rust dag of weekend beter is gaat dat niet altijd van harte. Zo zie ik op strava dat de echte ultra steppers van Nederland een rit hebben gedaan in Belgie van +/- 150 kilometer met 1460 hoogte meters en dat met een tempo waar je u tegen zegt. Wederom- respect-.

Beetje bij beetje komt er ook steeds meer fietskleding op de plank te liggen want ja die zijn nu eenmaal fijner dan hardloopkleding. Lange fietsbroek voor de winter, fietsshirtjes, jasje voor het fietsen en zelfs een schaatspak heb ik, nu nog een kort skeeler pak erbij. Wat mij heel tof lijkt is eigen stepkleding ofwel casual of echt een step lijn met kleding. Wat ik zo geinig vind in Tsjechië zie je zoveel mensen met stepkleding en ook het merk Atex doet bv de kleding drukken voor Yedoo. 

En het rijden met slecht weer kan ik prima verdragen, wind maakt je sterker en regen maakt je nat, tja en ik heb voor mijn achterwiel gewoon een spatbord liggen, maar esthetisch gezien vind ik het gewoon geen zicht, praktisch is wat anders want je kont en benen worden vele malen minder nat. Dus note to my self...spatbord op de kostka racer maken!

Afgelopen weekend het formulier ingediend voor het Klaverstep evenement in juni. Dat is eigenlijk het ijkpunt lukt het die dag om 150 kilometer te steppen is het MvB een go. Trouwens kijk even op de site van stepclub Oudsbergen (link) en gelijk even aanmelden, dan zie ik je daar.

Hoewel hardlopen een warm plekje in mijn hartje heeft heb ik vandaag met de fysio besproken om toch maar is naar de huisarts te gaan voor verder onderzoek, steppen gaat prima, knie ging echt beter, alleen nu na twee keer wandelen en hardlopen is/zijn de klachten weer daar.....helaas! Ik vrees het "ergste" tussen haakjes want er zijn veel ergere dingen in de wereld dan mijn knie. Gelukkig kan ik mijn ei kwijt in het steppen.

Ja en de 28x28 step blijft echt nog wel een wens....hopelijk dit jaar nog

Groet George.

Oja en instagram gebruiker kijk ook eens naar onze pagina op dat medium Footbike_friends scan ff de QR en je kun ons volgen.

 

Monster van Brabant

Monsters in het leven zijn er genoeg, met één oog of harige, onder het bed of op zolder name it en je vindt ze.

Het monster wat ik nu op mijn sportieve pad tegen kom is er één van een ander kaliber. Hoe ik dit monster ga aanvliegen moet ik nog maar eens goed bekijken. Wellicht wat info inwinnen bij mensen die het monster al verslagen hebben. Gelukkig heb ik nog even de tijd om geestelijk en lichamelijk voorbereid te zijn/worden want hij komt pas 21 september 2024 op het pad....

Voor die tijd ga ik uit allereerst uit het vat ervaring tappen, hoewel dit project aka het monster van Brabant van een grote is die ik nog niet eerder gedaan heb, kan ik wel starten met resultaten uit het verleden, geen garantie natuurlijk ;-) 

Hardlopende uitdagingen deed ik ook op gevoel en dat ging mij prima af, soms deed ik het met een trainer of op een club. En toch werd het beste resultaat behaalt met doen wat goed voelde. Dus ook nu pak ik er gewoon een hardloop traject bij om de basis te vormen en daarna ga ik gerichter trainen. Kilometers maken, intervallen en stevige korte ritten op de footbike. Want ik ben van menig dat die wijze mij een eind gaat brengen.

Na dat ik weer een kilometer of 80 kan steppen zal ik er een specifiekere manier van trainen tegenaan moeten gooien. Dat is het stukje afstand in je lijf geperst krijgen. Vergeet niet over wat voor andere uitdaging je moet nadenken. 

Voeding.

Omdat dit monster een uur of 16/17 in beslag gaat nemen (incl pauzes) word het een giga uitdaging om voldoende tot je te nemen. Koolhydraten stouwen is niet heel moeilijk alleen gaat mijn lijf niet heel goed op stapelen van carbs. Buikpijn en volop 💨💨 is het gevolg. Ik kan je vertellen dat wil je niet. Alternatieven zoeken en uitproberen in de rit naar het monster toe. Er zijn best wat sporters die doen gekke dingen op basis van keto. Uitdagingen genoeg natuurlijk. En ja is er een auto die achter ons aan rijd of hebben we stop plekken waar je spullen worden gedropt, vragen, vragen waar ik nog antwoord op moet vinden bij de organisatie. Ik zal best mijn trailrun vestje aan doen en met goed gevulde zakken op pad gaan. Dat op pad gaan begint by the way om 00:00 ook flink out of the box trouwens, dus een nacht overslaan en uren turen en rijden in het donker.

Drinken

Vocht en elektrolyten blijf ze vooral aanvullen, doe je dit niet dan ligt uitdroging en kramp op de loer. Gelukkig heb ik sportdrank met koolhydraten en al het nodige erin, daarbij magnesium, ik denk dat het dan wel goed moet komen. Af en toe een blikje cola voor de snelle suikers. Enige punt is misselijkheid, uit ervaring weet ik dat, tijdens lange duurlopen had ik dat namelijk ook. Te veel is een no go, dus ook dat zal ik moeten uitvogelen in de aanloop naar het monster.

Kleding 

De maand september kan heerlijke temperaturen geven, of je gaat kapot van de kou. Laagjes dus. Tenminste dat is uit hardloop ervaring. Vervolgens zal er iets van goede regenkleding in mijn vestje moeten zitten. Natuurlijk ook reserve kleding want je je kunt best is een schoon shirtje aantrekken. Nu las ik op de site van StepTeamBrabantsBont dat er een volg busje mee rijdt en dat is toch even fijne info. Flinke geruststelling is dat. 

Materiaal

Ook daar moet je over nadenken, ga ik maar vanuit ook al heb ik nog nooit het monster gereden, reserve banden, powerbank voor je lampen. Tja en verder weet ik het niet zo goed op dit gebied.

Zo heb ik mijn gedachten laten gaan over het monster, nu rest mij/ons alleen nog trainen voor het monster.

Trainen voor het monster van Brabant

Daar ik best wat hardgelopen heb kan ik trainen op hardloopschoenen bijna dromen. Dus kwam er bij mij opborrelen kan ik dit ook gebruiken voor het steppen. Dan is Google je beste vriend, of pak je chatgpt want met dat programma kun je in enkele minuten een trainingsschema voor de dag krijgen. Ik duik het internet op en gebruik de zoek term trainingsschema voor op de fiets. Genoeg meer dan genoeg hits komen er op mijn zoek term. Stuk voor stuk lees ik deze hits. Gaande het lezen kom ik er achter dat fiets trainen eigenlijk niet veel verschilt van hardloop trainingen. Duurvermogen opbouwen, interval trainingen en tempo ritten. Check, dit kan ik! Waar kan ik mijn vorderingen bijhouden zegt een klein stemmetje in mijn hoofd, natuurlijk good old strava. Nee ik zoek iets anders, dat moet er toch wel zijn voor de fiets fanatiekelingen in de wereld?

En zo mijmer je een beetje, nu al, over een uitdaging die pas over ruim 9 maanden voor de deur staat.

Sportieve groet George.

 

Route van het monster 2023